متن و ترجمه آهنگ Comfortably Numb از Pink Floyd

متن و ترجمه آهنگ Comfortably Numb از Pink Floyd ششمین ترک از بخش دوم آلبوم The Wall که سال 1979 به همراه یک موزیک ویدئو منتشر شد.

سلام بدونیمی های عزیزم ایتس یور بوی حسی، چطورید؟ امروز متن و ترجمه آهنگ Comfortably Numb رو براتون آماده کردم و قراره به یکی از زیباترین آثار گروه Pink Floyd گوش بدید. از الان بهتون بگم توضیحاتش بسیار زیاده اما ارزشش رو داره که با حوصله بخونید و بهتر به ارزش این شاهکار پی ببرید.

گروه بریتانیایی Pink Floyd یکی از تأثیرگذارترین گروه های تاریخ موسیقی راک محسوب می‌شه که با ترکیب خلاقانه پراگرسیو راک و سایکدلیک راک مسیر تازه ای برای این سبک ها باز کرد. اسم گروه از ترکیب نام دو نوازنده بلوز، Pink Anderson و Floyd Council انتخاب شد، دو هنرمندی که Syd Barrett یکی از اعضای بنیان گذار گروه بهشون علاقه داشت.

Pink Floyd در سال 1965 در لندن شکل گرفت و اعضای اولیه اون Syd Barrett، Nick Mason، Roger Waters و Richard Wright بودن. بعد از انتشار اولین آلبوم گروه The Piper at the Gates of Dawn در سال 1967 David Gilmour هم به گروه پیوست و در نهایت جایگزین Barrett شد، کسی که در سال 1968 گروه رو ترک کرد. با رفتن Barrett، Roger Waters نقش پررنگ تری در نوشتن ترانه ها بر عهده گرفت و گروه به تدریج به سمت ساخت آثاری مفهومی تر و پیچیده تر رفت.

نقطه‌ی عطف دوران حرفه ای Pink Floyd انتشار آلبوم The Dark Side of the Moon در سال 1973 بود اثری که به یکی از پرفروش ترین و تأثیرگذارترین آلبوم های تاریخ موسیقی تبدیل شد. گروه با آلبوم های Wish You Were Here و Animals موفقیتش رو ادامه داد و در سال 1979 با انتشار The Wall یک اپرای راک درباره انزوا، بیگانگی و فاصله میان هنرمند و مخاطب به یکی از بزرگ ترین موفقیت های تجاری خودش رسید. این آلبوم قطعات ماندگاری مثل Another Brick in the Wall, Pt. 2 و Comfortably Numb رو در خودش داشت.

با این حال اختلافات داخلی به خصوص میان Roger Waters و David Gilmour به تدریج رابطه اعضای گروه رو تحت تأثیر قرار داد. Waters در سال 1985 از گروه جدا شد اما Gilmour، Mason و Wright فعالیت Pink Floyd رو ادامه دادن. اعضای گروه در سال 2005 برای اجرای کوتاهی در کنسرت Live 8 دوباره کنار هم قرار گرفتن. با وجود درگذشت Syd Barrett در سال 2006 و Richard Wright در سال 2008 میراث Pink Floyd همچنان زندس، گروهی که با آلبوم های مفهومی، صداپردازی های منحصر به فرد و ترانه هایی درباره تنهایی، گذر زمان، جنگ و پیچیدگی های ذهن انسان، تأثیر عمیقی بر موسیقی مدرن گذاشت. آخرین آلبوم استودیویی گروه The Endless River در سال 2014 منتشر شد.

آهنگ Comfortably Numb پیچیدگی های بسیاری داره و به همین دلیل ترجیح میدم توی مقدمه که تا همینجاش هم خیلی طولانی شده بهش اشاره ای نکنم، فقط از زیبایی و شاهکار بودن این ترک همینقدر بهتون بگم که دوتا سولو گیتار بینش داره که حتی همونا هم دارن داستان رو روایت می‌کنن و مهم نیست چندبار این آهنگ رو گوش دادید شنیدنشون هر بار مو به تن آدم سیخ می‌کنه.

بسیار خب دیگه بریم سراغ متن و ترجمه آهنگ Comfortably Numb امیدوارم لذت ببرید و مثل همیشه حرفی سخنی بود بهم بگید.

کانال تلگرام و پیج اینستاگراممون رو هم دنبال کنید حتما:

کانال تلگرام بدونیم

اینستاگرام بدونیم

گپ بدونیم

Comfortably Numb :

---

دانلود آهنگ

---

متن و ترجمه آهنگ Comfortably Numb :

( قبل از شروع باید این توضیح رو بخونی: آلبوم The Wall زندگی شخصیتی خیالی به اسم Pink رو دنبال می‌کنه از دوران کودکیش در انگلستانِ پس از جنگ جهانی دوم تا زمانی که به یه ستاره مشهور راک تبدیل میشه و خودش رو از دنیا و بقیه آدما جدا می‌کنه. این انزوای خودخواسته در نهایت به نقطه اوجی می‌رسه که هم می‌تونه رهایی بخش باشه و هم ویرانگر. اسم این شخصیت هم از یه شوخی درباره روزهای ابتدایی گروه گرفته شده، زمانی که مدیران کلوب ها بعد از اجراها از اعضای گروه می‌پرسیدن: «خب، بالاخره کدومتون Pink هستین؟». توی این قسمت داستان که در آهنگ Comfortably Numb روایت میشه شخصیت اصلی Pink قبل از یکی از کنسرت هاش به شدت تحت تاثیر مواد مخدر قرار داره و مدیر برنامه هاش با یک دکتر بالای سرش حاضر میشن تا کمکش کنن دوباره به حالت عادی برگرده و بتونه اجرا کنه. Roger Waters برای نوشتن متن این آهنگ از تجربه شخصی خودش الهام گرفته، زمانی که پیش از کنسرت سال 1977 در فیلادلفیا بهش داروی آرام بخش تزریق کردن. اون بعدها درباره این تجربه گفت: «اون دو ساعت طولانی ترین دو ساعت زندگیم بود، وقتی باید روی صحنه اجرا کنی اما به سختی می‌تونی حتی دستت رو بالا بیاری.» )

[Verse 1: Roger Waters]

Hello? (Hello, hello, hello)

Is there anybody in there?

Just nod if you can hear me

Is there anyone home?

سلام؟ ( پژواک صدای سلام )

کسی اون تو هست؟

اگه صدامو می‌شنوی فقط سرتو تکون بده

کسی خونه هست؟ ( هوشیاری؟ )

( راوی این قسمت آهنگ دکتر هست که بالای سر Pink حاضر شده، تکرار یا اکو شدن صدای Hello نشون میده Pink اصلا توی حال خودش نیست و به خاطر انزوا و افسردگی مواد مصرف کرده و نیمه هوشیار هست. سوالاتی که دکتر داره می‌پرسه نشون میده شخصیت اصلی یه دیوار دور خودش کشیده در واقع Pink نماد انسانی هست که در عصر صنعت و دیجیتال از احساساتش فاصله گرفته حالا فرقی نمی‌کنه با سوءمصرف مواد یا شکل های دیگره فرار از واقعیت سعی کنیم از احساساتمون فاصله بگیریم در نهایت انگار از همون دوران کودکی کم کم یاد می‌گیریم خودمون رو نسبت به زندگی بی‌حس کنیم. )

Come on (Come on, come on), now

I hear you’re feeling down

Well, I can ease your pain

And get you on your feet again

زودباش، بجنب

شنیدم حالت گرفتس

خب می‌تونم دردتو آروم کنم

و کاری کنم دوباره سرپا بشی

Relax (Relax, relax, relax)

I’ll need some information first

Just the basic facts

Can you show me where it hurts?

آروم باش

اول باید چنتا سوال ازت بپرسم

فقط چیزای اصلی و مهم

می‌تونی نشونم بدی کجات درد می‌کنه؟

( نکته جالب دیگه اینه که پزشک هم نگاهش سطحی هست و فقط با گرفتن یه سری اطلاعات ساده می‌خواد سر و ته ماجرا رو با دارو هم بیاره. دکتر تشخیصش فقط روی درد می‌چرخه در حالی که pink اصلا مشکلش این نیست و در ادامه خودش توضیح میده. )

[Pre-Chorus 1: David Gilmour]

There is no pain, you are receding

A distant ship, smoke on the horizon

دردی در کار نیست داری دور و دورتر میشی

مثل یه کشتی در دوردست که فقط دودش در افق پیداس

( وقتی دکتر مدام درباره‌ تسکین دادن درد Pink حرف می‌زنه، Pink بالاخره بهش توضیح میده که اصلاً دردی احساس نمی‌کنه برعکس تا حدی احساس آرامش داره. دلیلش هم اینه که به شدت تحت تأثیر داروهاست و همونطور که خودش توضیح میده، احساس می‌کنه توی حالتی از بی حسی و سبکی شناوره. اما این وضعیت نتیجه همون دیواریه که دور خودش کشیده، مشکل اصلی دقیقاً همینه که دیگه هیچ دردی احساس نمی‌کنه. از طرفی چون می‌بینیم دکتر بهش داروی جسمی میده این بخش می‌تونه به این موضوع هم اشاره داشته باشه که Pink از نظر جسمی هم درد خاصی نداره، چیزی که آزارش میده در واقع همون بی‌حسی عمیق و ناتوانی در تجربه احساساته. دردی که Pink ازش رنج می‌بره مثل دود یه کشتی در دوردست و روی خط افقه، می‌دونی یه کشتی اونجاست، چون دودش رو می‌بینی اما نمی‌دونی دقیقاً کجاست. یعنی Pink می‌دونه یه چیزی درونش درست نیست، اما نمی‌تونه دقیقاً بفهمه اون چیه یا از کجا نشئت می‌گیره. )

You are only coming through in waves

Your lips move, but I can’t hear what you’re saying

صدات فقط مثل یه موج میاد و میره

لبات تکون می‌خورن، اما نمی‌شنوم چی میگی

( این بخش دوباره به حالت چرت زدن و خواب آلودگی ناشی از مصرف مواد مخدر قوی اشاره داره. Pink مدام برای لحظه ای به خودش میاد و دوباره به خواب میره انگار هوشیاریش به صورت موجی برمی‌گرده و دوباره از بین میره. مشخصه که Pink با وجود اینکه بیداره، نمی‌تونه حرفای دکتر رو درست بفهمه یا ازشون سر دربیاره. ذهنش به شدت تحت تأثیر مواده و فقط گاهی می‌تونه چیزهایی رو که بهش میگن درک کنه، انگار برای چند لحظه به دنیای واقعی برمی‌گرده و بعد دوباره ازش فاصله می‌گیره. )

When I was a child, I had a fever

My hands felt just like two balloons

وقتی بچه بودم یه بار تب شدیدی کردم

دستام دقیقا شده بود مثل دوتا بادکنک

( Roger Waters توضیح داده که این بخش از آهنگ از تجربه واقعی دوران کودکی خودش الهام گرفته: «وقتی بچه بودم، تب کردم و دستام برام درست مثل دو تا بادکنک به نظر می‌رسیدن.» اون به یاد میاره که یه بار به آنفولانزا یا نوعی عفونت مبتلا شده بود و تب بسیار بالایی داشته وضعیتش به حدی رسیده بود که دچار هذیان شده بود. دست هاش واقعاً شبیه بادکنک نشده بودن اما در نظرش خیلی بزرگ تر از اندازه واقعی شون به نظر می‌رسیدن و همین موضوع ترسوندتش. به گفته Waters خیلیا تصور می‌کنن این بخش از آهنگ به خود ارضایی اشاره داره اما خودش دلیل این برداشت رو نمی‌دونه. )

Now I’ve got that feeling once again

I can’t explain, you would not understand

This is not how I am

حالا دوباره همون احساس رو دارم

نمی‌تونم توضیحش بدم توام درک نمی‌کنی

من اینجوری نبودم

( جمله This is not how I am حسی رو منتقل می‌کنه که افسردگی با خودش به همراه میاره، احساس گم کردن هویت و اینکه آدم دیگه نمی‌دونه واقعاً کیه. انگار Pink احساس می‌کنه چیزی که الان بهش تبدیل شده با خودِ واقعیش فرق داره و باور داره که بیشتر از ایناس، اینکه این دوره بالاخره تموم می‌شه و می‌تونه ازش عبور کنه و دوباره به خودِ قبلیش برگرده. )

[Chorus: David Gilmour]

I have become comfortably numb

به یه بی حسی آرامش بخش رسیدم

( pink عمداً خودش رو از هر چیزی که ممکنه آسیب پذیرش کنه دور نگه داشته و در نتیجه راه هرگونه احساس و عاطفه ای رو هم به روی خودش بسته. حالا دیگه نمی‌تونه احساساتش رو به درستی تجربه کنه و نسبت بهشون بی‌حس شده اما این بی حسی براش نوعی آرامش هم به همراه داره، چون دیگه مجبور نیست با احساسات دردناک و آسیب پذیری های خودش رو به رو بشه. )

( اولین سولو گیتار: این اولین مورد از دو سولوی احساسی گیتاره که توسط David Gilmour اجرا شده. این سولو نسبتاً کوتاهه اما خیلی سریع وضعیت روحی و جسمی Pink رو به تصویر می‌کشه. این دو سولو در کنار هم بدون شک جزو بزرگ ترین سولوهای گیتار در تاریخ موسیقی به حساب میان. سولوی اول سرشار از امید و خوش بینیه و حال و هوای Pink در دوران جوانی رو تداعی می‌کنه. استفاده از آکوردهای ماژور و نت هایی که با کشش طولانی و صدایی اوج گیرنده نواخته می‌شن حس معصومیت دوران کودکی رو زنده می‌کنه. اینجا Gilmour با گیتارش تصویری صوتی و فوق العاده زیبا خلق می‌کنه، زیبایی که توصیفش با کلمات آسون نیست. اما این تازه شروع ماجراس چون قراره ببینیم در سولوی دوم چه اتفاقی می‌افته… )

[Chorus: David Gilmour]

I have become comfortably numb

به یه بی حسی آرامش بخش رسیدم

[Verse 2: Roger Waters]

Okay (Okay, okay, okay)

Just a little pinprick

There’ll be no more

But you may feel a little sick

خیلی خب

فقط یه نیش سوزن کوچیکه

بیشتر از این نیست

اما ممکنِ یکم حالت بد بشه

( این بخش می‌تونه به درمان جسمی Pink اشاره داشته باشه، چون پزشک هم مثل بقیه آدمای اطرافش سطحی نگر و بی تفاوته. اون راه حلی به Pink میده که قرار نیست دیواری رو که دور خودش ساخته از بین ببره، فقط کمکش می‌کنه به مسیرش ادامه بده تا همچنان بتونه برای دیگران اجرا کنه و سرگرمشون کنه. پزشک از اول هم واقعاً براش اهمیتی قائل نبوده. بهش پول دادن تا Pink رو دوباره سر پا کنه و به اجرای برنامه برگردونه در واقع باهاش مثل ابزاری رفتار می‌کنن که فقط باید وظیفش رو انجام بده. از این دیدگاه حتی وجود اون دیوار هم برای جامعه بهتره چون وقتی Pink از دیگران فاصله می‌گیره و پشت دیوارش پنهان می‌شه، کنترل کردنش و سوءاستفاده ازش راحت تره تا وقتی که با دنیای اطرافش ارتباط برقرار می‌کنه و احساساتش رو نشون میده. )

Can you stand up? (Stand up, stand up)

I do believe it’s working, good

That’ll keep you going through the show

Come on, it’s time to go

می‌تونی بلند بشی؟

به نظرم داره اثر می‌کنه، خوبه

این تا آخر کنسرت سرپا نگهت می‌داره

زود باش، وقت رفتنه

( از نظر استعاری این بخش می‌تونه به تلاش برای سازگار کردن Pink با زندگی، جامعه و روابطش هم اشاره داشته باشه، چیزهایی که حالا همگی براش به یک نمایش تبدیل شدن. جامعه اهمیتی نمیده داروهایی که به Pink میدن چه عوارضی روی جسم و روانش دارن تا وقتی که این داروها کار خودشون رو انجام بدن و اون بتونه دوباره روی صحنه بره و نقش مورد انتظار دیگران رو بازی کنه، همه چیز از نظرشون قابل قبوله. )

[Pre-Chorus 2: David Gilmour]

There is no pain, you are receding

A distant ship, smoke on the horizon

You are only coming through in waves

Your lips move, but I can’t hear what you’re saying

When I was a child, I caught a fleeting glimpse

Out of the corner of my eye

I turned to look, but it was gone

I cannot put my finger on it now

The child is grown, the dream is gone

دردی در کار نیست داری دور و دورتر میشی

مثل یه کشتی در دوردست که فقط دودش در افق پیداس

صدات فقط مثل یه موج میاد و میره

لبات تکون می‌خورن، اما نمی‌شنوم چی میگی

وقتی بچه بودم یه لحظه کوتاه

از گوشه چشمم یه چیزی دیدم

تا برگشتم ببینم چیه غیب شده بود

الان دیگه دقیق یادم نمیاد چی بود

اون بچه دیگه بزرگ شده، اون رویا هم مرده

( از یه نظر ممکنه Pink برای لحظه ای تصویری از آینده رو دیده باشه، موضوعی که توی اقتباس سینمایی آلبوم با همین نام هم به شکلی ظریف بهش اشاره میشه. این بخش میگه آینده ای که Pink برای لحظه ای تونسته تصورش کنه در واقع همون آینده ای نیست که قراره تجربه کنه یا همین حالا داره توش زندگی می‌کنه. به جای اینکه به رؤیاهاش برسه، خودش رو در زندگی ای پر از درد و رنج می‌بینه، زندگی‌ که با چیزی که زمانی آرزوش رو داشته فاصله زیادی داره. جمله The child is grown / The dream is gone هم این مفهوم رو تأیید می‌کنه. زندگی که Pink در کودکی برای خودش تصور می‌کرد دیگه وجود نداره. تمام اتفاقات تلخی که در طول آلبوم بهشون اشاره میشه از انتقاد و تحقیر گرفته تا مرگ و مهم تر از همه اعتیاد به مواد مخدر هیچ کدوم اون آینده ای نیستن که Pink می‌خواسته. معصومیت دوران کودکی در جریان بزرگ شدن و رو به رو شدن با دنیای بی رحم بزرگسالی از بین رفته و حالا دیگه برگشتن به اون حالت ساده و بی دغدغه ممکن نیست. )

 [Chorus: David Gilmour]

I have become comfortably numb

به یه بی حسی آرامش بخش رسیدم

( آهنگ با دومین سولوی طولانی David Gilmour به پایان می‌رسه، سولویی که یکی از مشهورترین سولوهای گیتار در تمام آثار Pink Floyd به حساب میاد و خیلیا اون رو یکی از بهترین سولوهای گیتار تاریخ موسیقی می‌دونن. این سولو با کنار هم قرار دادن بخش هایی از چندین برداشت مختلف ساخته شده یعنی از هر برداشت قسمتایی رو انتخاب کردن که بهترین بودن و در نهایت اون‌ها رو به یک سولوی یکپارچه تبدیل کردن. David Gilmour خودش درباره روند ساخت این سولو توضیح داده: «پنج یا شش بار سولو رو اجرا کردم. بعد طبق روال همیشگیم به تک تک برداشت ها گوش دادم و یادداشت کردم که کدوم قسمت ها خوب از آب دراومدن. بعد با استفاده از این یادداشت ها بخش های خوب رو یکی یکی کنار هم گذاشتم یه بار صدای یکی از برداشت ها رو بالا می‌بردم و بار دیگه سراغ برداشت بعدی می‌رفتم و از یک عبارت موسیقایی به عبارت دیگه می‌پریدم تا در نهایت همه چیز روان و هماهنگ به نظر برسه. روش کارمون روی Comfortably Numb همین بود.» اینجا همون جاییه که Gilmour بنایی رو که با سولوی اولش ساخته بود ویران می‌کنه، بنایی درخشان و گوش نواز که حالا جاش رو به چیزی تاریک و آشفته میده. اون با استفاده از آکوردهای مینور و ریف های خشمگین گیتار، تصویری تلخ و ناخوشایند از چیزی که Pink بهش تبدیل شده به نمایش می‌ذاره. اگه به تضاد بین دو سولو دقت کنید، می‌بینی زیبایی امیدوارکننده و معصومانه سولوی اول اینجا کاملاً وارونه میشه و به شکلی تلخ در هم می‌شکنه. این سولو به خوبی سقوط Pink به ورطه بی‌تفاوتی و تسلیم شدن در برابر وضعیتش رو به تصویر می‌کشه. انگار می‌تونی حس کنی که اون داره در تاریک ترین بخش‌های وجود خودش غرق می‌شه درحالی‌که نت های گیتار Gilmour مثل موجی سهمگین تمام وجودش رو در بر می‌گیرن. با محو شدن تدریجی آهنگ، Pink هم انگار آخرین بقایای سلامت روانش و هر چیزی رو که زمانی از هویت واقعیش باقی مونده بود از دست میده. )

---

از دست ندید:

متن و ترجمه آهنگ FIRESTARTER از K/DA