متن و ترجمه آهنگ Head In The Clouds از Hayd دومین و میشه گفت زیباترین ترک از آلبوم Changes که سال 2021 منتشر شد. این آهنگ یک موزیک ویدئو هم داره که بازدیدهای زیادی گرفته.
سلام بدونیمی های عزیز امیدوارم خوب و سلامت باشید امروز متن و ترجمه آهنگ Head In The Clouds رو براتون آماده کردم یک آهنگ آروم و فوق العاده با احساس که میتونید باهاش به عمق خاطرات سفر کنید.
Hayd لیریک این آهنگ رو به همراه Micah Premnath نوشته و بسیاری از منتقدین Head In The Clouds رو آهنگی آرامش بخش و شگفت انگیز نامیدن.
در ترک Head In The Clouds راوی از یک دوستی و رابطه عمیق صحبت میکنه که مربوط به گذشتس اما تا زمان حال هنوز در ذهنش مونده، راوی برای این رابطه امید و آرزوهای بزرگی داشته اما متاسفانه پایان خوبی نداشته و تبدیل به رابطه ای شده که از دست رفتنش حسرتی تموم نشدنی به جا گذاشته.
توصیف ها و فضا سازی های آهنگ فوق العادس و نشون میده این ترک خیلی برای Hayd ویژه بوده، موزیک ویدئو Head In The Clouds هم جالبه به نظرم اگر با آهنگ ارتباط برقرار کردید ببینیدش، البته انتظار چیز خاصی نداشته باشید خیلی سادس.

این آقای هایدن هوبرز که با نام هنری Hayd شناخته میشه یک خواننده و ترانه سرای اهل میشیگان هست. ایشون به واسطه وایرال شدن یکی از آهنگاش توی شبکه اجتماعی تیک تاک به شدت معروف شد. بیشتر آهنگ های پاپ یا ایندی پاپ میخونه. سال 2021 تازه اولین آلبوم خودش رو منتشر کرده و مطمئنا در آینده کارهای بیشتری ازش خواهیم شنید.
بسیار خب دیگه بریم سراغ متن و ترجمه آهنگ Head In The Clouds امیدوارم خوشتون بیاد و بفرستید برای همونی که میدونید.
پیج اینستاگراممون رو هم دنبال کنید حتما:
Head In The Clouds :
متن و ترجمه آهنگ Head In The Clouds :
[Verse 1]
I miss the days when life was so simple
Felt like the glass was always half-full
Where did that go?
And every second with you was so special
Back when we didn’t fear the unknowns
But that was long ago
دلم برای روزایی که زندگی ساده بود تنگ شده
همیشه حس نیمه پر لیوانو داشت
کجا رفت اون روزا؟
هر ثانیه با تو خیلی خاص بود
قدیما وقتی از ناشناخته ها نمیترسیدیم
اما اون برای خیلی وقت پیش بود
[Pre-Chorus]
Who can say where the path will go?
Philosophers guess, but they just don’t know
Maybe that’s why
کی میتونه بگه مسیر ( زندگی ) به کجا میره؟
فیلسوفا حدس میزنن، اما نمیدونن
شاید به همین خاطر…
( از نظر راوی حتی فیلسوف ها هم که درباره مسائل انسانی چیزهای زیادی میدونن نمیتونن آینده یک رابطه رو حدس بزنن. )
[Chorus]
We had our heads in the clouds
Thought we had it all figured out
Planning to fly away
To escape everything on the ground
But like a plane up in space
We slowly drifted away
And every plan that we made
And dream that we chased
Are just memories now
They’re just memories now
غرق در رویا بودیم
فکر میکردیم همه چیزو فهمیدیم
برنامه ریزی کرده بودیم پرواز کنیم و بریم
تا از همه چیز روی زمین فرار کنیم
اما مثل یه هواپیما توی فضا
کم کم دور شدیم
و هر برنامه ای که ریختیم
و رویایی که دنبال کردیم
حالا فقط خاطره هستن
الان خاطره هستن
( اول این رو بگم که Head In The Clouds معانی متفاوتی داره بعضی وقتا به یه آدم گیج میگن بعضی وقتا کسیه که غرق در رویا هست و به اصطلاح در بیداری رویا میبینه. راوی و کسی که دوستش داشته مدتها با هم به آینده فکر کرده بودن و کلی رویا داشتن اما متاسفانه زندگی انصاف نداره. )
[Verse 2]
I’m not sure where everything went wrong
But I know that we landed where we both belong
I just wish we weren’t scared to say
That there’s expiration dates on the friends you make
As hard as that may sound
مطمئن نیستم کجا همه چیز بهم ریخت
اما میدونم ما جایی فرود آمدیم که هر دو بهش تعلق داشتیم
فقط ای کاش از گفتنش نترسیم
که دوستیایی که میسازی تاریخ انقضا دارن
هر چقد هم سفت و سخت به نظر برسن
( راوی رو راست با واقعیت خودش روبرو میشه و میگه ما آدما دوستیامون تاریخ انقضا داره حتی اگر یه عشق افلاطونی باشه. )
[Pre-Chorus]
Who can say where the path will go?
Philosophers guess, but they just don’t know
Maybe that’s why
کی میتونه بگه مسیر ( زندگی ) به کجا میره؟
فیلسوفا حدس میزنن، اما نمیدونن
شاید به همین خاطر…
[Chorus]
We had our heads in the clouds
Thought we had it all figured out
Planning to fly away
To escape everything on the ground
But like a plane up in space
We slowly drifted away
And every plan that we made
And dream that we chased
Are just memories now
They’re just memories now
غرق در رویا بودیم
فکر میکردیم همه چیزو فهمیدیم
برنامه ریزی کرده بودیم پرواز کنیم و بریم
تا از همه چیز روی زمین فرار کنیم
اما مثل یه هواپیما توی فضا
کم کم دور شدیم
و هر برنامه ای که ریختیم
و رویایی که دنبال کردیم
حالا فقط خاطره هستن
الان خاطره هستن
[Outro]
Who can say where the path will go? (Where the path will go)
Philosophers guess, but they just don’t know (But they just don’t know)
کی میتونه بگه مسیر زندگی به کجا میره؟
فیلسوفا حدس میزنن، اما نمیدونن











مهسا جان باعث افتخاره که از ترجمه ها خوشت اومده و به بدونیم خوش اومدی 😌
چقدر جالب. من چنددقیقه پیش ترجمه اهنگ ارمی دریمرز رو از این سایت نگاه کردم و الان هم دوباره به دنبال ترجمه ی این اهنگ سر از این سایت دراورم.اولین باره با سایت بدونیم روبهرو میشم. ترجمه های این سایت خشک و خالی نیستن و معنای ترانه ها باترجمه ی کلمه به کلمه و برخاسته از دانش چند ترم کلاس زبان به دست نمیاد. ممنون که دانش تون رو باما اشتراک میذارین.ممنون میشم که ترجمه ی اهنگ all of the stars از همین خواننده هم قرار بدین.
وقتی یکی بهم میگه از محتوای بدونیم خوشش اومده برام یه دنیا ارزش داره
با این چیزایی که تو گفتی من الان توی آسمونام مرسی از این همه انرژی قشنگ امیدوارم همین انرژی به زندگی خودتم برگرده همینطور که منو خوشحال کردی❤️
همه ی اینا تقصیر اقا مهدیه
بابت هدیه خیلی ممنونم راستش این دومین هدیه ی هیفده سالگیم بود و قول میدم خیلی خوب ازش مراقبت کنم .
دی دریمینگ واقعا مقدسه . من بعد از اینهمه وقت گوش دادنش هنوز ازش چیزای جدید یاد میگیرم . همش هم به لطف لیریک و ترجمه ی بدونیمه .
من اگه بجای شما بودم، اصلا حس سوسک رو نداشتم و راستش هرروز باید به خودتون بخاطر ساختن همچین ردپای بزرگی تو زندگی کلی ادم افتخار کنید . بطور کلی ادم پاچه خواری نیستم ولی یک لیست دارم از دستاورد های این چند وقته که باعث و بانیش بدونیمه و این یه گوشه ازشونه :
_ اعتراف جسورانه برای اولین بار به کسی که دوستش داشتم
_ شیش تا دوراهی سخت زندگیم تو 405 رو با گوش دادن به اهنگای اینجا از سر گذروندم و به یقینِ خوشحال کننده رسیدم
_ یه مدت طولانی از نوشتن وتلاش کردن برای رادیوم دور بودم اما وقتی استمرار شما توی اداره بدونیم رو دیدم از خودم خجالت کشیدم و دوباره براش تلاش کردم و شنبلیله بی حوصله که بعد از لیلا دیوونه حوصله خودشم نداشت رو نشوندم پای کار و حالا در یک قدمی دبیو کردن در کست باکس قرار دارم
_ کلی درس زندگی که تو اهنگا نهفته بود رو یاد گرفتم و برای بدست اوردن این همه چیز خوب هیچ هزینه ای پرداخت نکردم
_ سلف هارم رو کنار گذاشتم بعد از گوش دادن به اهنگای ایمجین دراگنز تو این سایت
_ بعضی وقتا یکی از حرفای بچه ها واقعا باعث میشه یه انقلاب درونی عجیب غریب برام اتفاق بیوفته
_ بهتر میتونم ادما رو درک کنم چون با کلی حس جدید تو اهنگای اینجا اشنا شدم ( هنوز بلد نیستم همدردی کنم با ادما ولی خب )
_ پذیرش برام اسون تر شده
_ عمیق تر به کلمات نگاه میکنم و خیییلی کمتر قضاوت میکنم دنیا رو
_ بالاخره با دیابتم کنار اومدم و حتی حاضر شدم پاییز امسال غده لنفاویم رو هم جراحی کنم و اره دیگه نمیترسم . چون مفهوم مرگ رو ریدیوهد برام خیلی شفاف کرد و حالا به شکل یه دریچه میبینمش . نه شیرجه توی یه حفره خالی
میدونم اینهمه چیز میز برای این مدت کم غیر عادیه ولی ادما تو سوگ مثل ماده مذاب اولیه برای ساخت شیشه هستن . یعنی درواقع هرطور که بخوان شکل میگیرن و ثابت میشن . در واقع من به انتهای تاریکی و پوچی رسیدم و بعد بدونیم ، یار ، استری کیدز ، دو سه چهار عزیز نزدیکم ، او و دوستانش و البته غم عظیمم باعث این ابر نواختر شد . جدی جدی معجزه بالقوه درون همون غم و سایه و تاریکیه و ما با پذیرش ، این معجزه رو بالفعل میکنیم .
وقتی یه ستاره در حال مرگه ، جیغ میکشه ، شروع به خاموش شدن میکنه و در نهایت منفجر میشه و زیباترین نور ممکن رو با این انفجار از خودش ساطع میکنه . به این میگن سوپرنوا یا ابر نواختر . ستاره ها هرگز نمی میرن بنظر من . چون از هر طریقی که بتونن تا لحظه اخر میدرخشن و این درخشندگی رو به کهکشان میدن . حتی باقیمونده یه ستاره هم میتونه تبدیل به یه ستاره بشه . نواختر وجود ادما همون انقلابیه که در حال مرگ و جیغ کشیدن یکهو زاییده میشه . و این خود ما هستیم که تصمیم میگیریم بعد از مرگ تبدیل به یه ساهچاله بشیم یا دوباره ستاره نوترونی بشیم .
من میخوام در بهترین حالت ممکن بعد از مرگم یه ستاره نوترونی بشم و در بدترین حالت ممکن یه پولسار . نمیخوام سیاهچاله ای باشم که نور رو می بلعه .
بنظرم شما هم یه ستاره اید که بعدا قراره دوباره از رد پا و باقیمونده مسیرتون یه ستاره نوترونی ساخته بشه. وای دوباره پرحرفی . من برم شیمیم رو بخونم . شببخیر
منم هنوز با تو قهرم بچه پررو 😂
چهقدر عجیب واقعا:)
میگن آدم تو هر کاری استمرار داشته باشه آخرش به چیزهای خیلی خوبی میرسه
یه نمونهی بارز هم خودتونید
از یه بدونیم از دست رفته باز ادامه دادید و حاصلش این بدونیمِ عالیتر شد
البته هنوز با شما قهرم آقای حداد ولی خب زیبایی سایت رو نمیشه انکار کرد😔😂
نه بدونیم قبلی بازم نویسنده داشت ولی خب اصلیاش ما بودیم
ماجرای شکل گرفتنش یکم عجیبه و طولانی، اصلا قسمت ترجمه آهنگ خیلی بعد از فعالیت بدونیم اضافه شد
در این حد بگم بدونیم زیر مجموعه یه شرکت بود که میخواست با محتوای متفاوت برند خودشو به کسایی که نمیتونست با محتوای خودش تارگت کنه بشناسونه
ولی خب هیچ وقت انجام نشد و الان بدونیم نسبت به اون بنده خداها سئو بهتری داره 😂
توی بدونیم قبلی هم فقط شما و خانم صالحی نیا بودین؟
اصلا چیشد که بدونیم شکل گرفت؟ مثلا یه روز چند تا همکلاسی تو دانشگاه اومدین گفتین اره بریم یه سایت درست کنیم؟
خیلی سخته بگم کدومشون من با بعضیاشون خاطره های عجیب غریب دارم مثلا وقتی Fourth of July رو ترجمه میکردم لحظه به لحظش اشک بود هنوزم وقتی پلی میشه خیلی حس عجیبی میده
Weird Fishes رو دوست دارم چون یه شب کمک کرد یکی از عزیزانم بالاخره خودشو خالی کنه هر چند منم در لحظه مناسب و دونسته پلیش کردم👀
day dreaming منو میبره به بدونیم قدیم، In the End برام لحظه ای هست که بدونیمو با تمام محتواش از دست دادم و کلی آهنگای دیگه هر کدوم یه حسی دارن، به بدونیم و آهنگاش حس سوسکه رو دارم که قربون صدقه دست و پای بلورین بچش میره 😂
حالا که تا اینجا اومدی و کامنت گذاشتی یه ترک مخفی که توی بدونیم غایم شده رو بهت هدیه میدم
https://bedunim.ir/wp-content/uploads/2026/01/Derakht.mp3
راستی اقای حداد شرمنده یسوال دیگه هم داشتم
میشه بگید اهنگ مورد علاقتون توی بدونیم چیه ؟
من خودم این یکی + دی دریمینگ ریدیوهد رو از همه بیشتر دوست دارم
امروز زده به سرم ببخشید بابت پرحرفی