درباره نویسنده

حسام حداد

حسام حداد

از اولین چیزهای مورد علاقه من بازی های کامپیوتری بود اما کم کم متوجه شدم موسیقی، فیلم، عکاسی و زبان انگلیسی هم می توانند به اندازه بازی های کامپیوتری دوست داشتنی باشن!

مقالات مرتبط

2 Comments

  1. صمد جعفری

    حسام جان یه سوال دارم، سکانس آخر فیلم تلقین خیلی آدم رو گیج می کنه من خیلی دلم می خواست یه نقد خوب دربارش بنویسم اما هیچ وقت نتونستم، کریستوفر نولان یه پارادوکس طراحی کرده که مثل پله های بی پایان نمیشه نتیجه گیری درستی ازش داشت، من به یه نتیجه رسیدم و اون این هست که: نولان در تمام مدت فیلم ما رو به خواب فرو برده، یعنی تمام فیلم یک خواب هست که نولان به خوبی طراحی کرده، تو سکانسی که دی کاپریو داره برای بار اول اون دختر رو با دنیای خواب آشنا می کنه میگه: وقتی می خوای بفهمی خوابی یا بیدار به این فکر کن که از کجا به مکانی که هستی اومدی؟ ما از کجا اومدیم به این کافه؟ و دختر میفهمه که در دنیای خوابه، و از اون طرف، ما هم درست وسط یک خواب وارد فیلم می شیم اولین سکانس از وسط یک خواب شروع میشه، به نظرت نولان ما رو به خواب فرو برده؟ چون درباره سکانس آخر و اون فرفره هیچ نتیجه ای نمیشه گرفت، اون سکانس یه سر نخ فرعی هست اصل پیام و معمای فیلم جای دیگه ای نهفته هست. من فکر می کنم نولان مثل آقای کاب که طراح خوابه، یه خواب خوب طراحی کرده.

    پاسخ دادن
    1. حسام حداد

      حسام حداد

      همین چند خطی که نوشتی کلا زاویه دیدمو به فیلم عوض کرد، داغونم کردی 😀
      منم درباره فیلم زیاد نظر از دوستام شنیدم و جالبه که بیشترشون درباره صحنه آخر با هم اختلاف نظر داشتن. دیدگاهت به فیلم خیلی متفاوت بود واجب شد یه بار دیگه ببینمش 😀

      پاسخ دادن

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

استفاده از مطالب بدونیم فقط برای مقاصد غیر تجاری و با ذکر منبع ، بلا مانع است. تمامی حقوق این سایت متعلق به بدونیم می باشد.